Archive for ژانویه 2011

28 ژانویه 2011

علیه اعدام


رژیمی که انسانی را اعدام می‌کند، در حقیقت بازتأئید نیستی خود را بر جامعه آشکار می‌سازد. اعدام در حیات رژیم سرمایه‌داری جمهوری و در دستگاه فیض و ایمان اسلامی، نه به امروز محدود است و نه به دیروز محدود بود، همزاد این نظام است. یگانه راه الغای این قتل عام اجتماعی، سرنگونی سوسیالیستی این رژیم می‌باشد.

جمهوری اسلامی پاسدار منصوب شده‌ی قانون الهی برای سرمایه‌داری در جدال با انسان است. اگر ۱٠ اکتبر روز جهانی اعتراض علیه اعدام می‌باشد، صدای این اعتراض در جامعه ایران هر روز بایستی بلند باشد، اعتراض علیه اعدام اگر اجتماعی نگردد، اگر اعدام اذهان جامعه را در گستره میلیونی بدرد نیآورد و صدای اعتراض علیه آن منتسب به گروهی باشد، هرگز ملغی نخواهد شد. به‌طور سرتاسری علیه اعدام برخیزیم.

این نمایش پرده‌ای نیاز به جاوااسکریپت دارد.

سرنگون باد رژیم سرمایهداری جمهوری اسلامی

برقرار باد سوسیالیسم

زنده باد آزادی

کمیته فعالین کارگری ـ سوسیالیستی (فرانکفورت)

٢٨/٠۱/٢٠۱۱

بازهم حادثه غم‌انگيز ديگری برای کارگران

27 ژانویه 2011

فيلم مربوط به حادثه ايراخودرو

بازهم حادثه غم‌انگيز ديگری برای کارگران

براساس اخبار دريافتی از ايران خودرو، حادثه که نه، يک تراژدی غم‌انگيز دیگری رخ داد. تراژدی که نتيجه مستقيم نظام کار مزدی می‌باشد. سرمايه‌داری ايران برای کسب حداکثر سود از گرده کارگران مزدی هيچ حد و مرزی را نمی‌شناسد.

 

خبر:

حادثه‌ی برخورد يك دستگاه كاميون با ايستگاه سرويس كاركنان ايران خودرو که براساس آمار منتشره تاكنون منجر به کشته شدن هشت كارگر و مجروح شدن تعداد بسیاری از آنان شده که عده‌ای از آنها به بخش مراقبت‌های ویژه منتقل گردیده‌اند.

بنابر گزارش یک منبع آگاه در ایران خودرو: رویه‌ای که مدیران ایران خودرو در سال‌های اخیر و به دلایل جناح ـ باندی در پیش گرفته‌اند، نشان می‌دهد که مسئولان این شرکت به بهانه افزایش تولید، کارگران را وادار به کار در روزهای تعطیل رسمی کشور از جمله در تعطیلات مذهبی هم کرده‌اند. اقدامی که حتی از نظر عرف و قانون رژیم جمهوری اسلامی خلاف می‌باشد. حادثه‌ای که در آخرین ساعات سه‌شنبه ۵ بهمن ۱٣٨٩ در ایران خودرو رخ داد، ناشی از همین نگاه و سیاست به فروشندگان نیروی کار بوده و نشان می‌دهد که مدیران و کارفرمایان ایران خودرو به انسان کارگر صرفاً به‌عنوان یک عامل تولید نگریسته و برای وی ارزش انسانی قایل نیستند.

آشکارا روشن است که کسب حداکثر سود به هر قيمتی، حتی به قيمت جان کارگران دقیقاً از زمانی که برطبق سیاست‌های نوليبرالی و بنابر توصیه بانک جهانی، جهت تجدید سازمان تولید در ايران خودرو آغاز گردید، اين قبیل حوادث نیز تشدید یافته است. بالا بودن شدت استثمار در روند کار، خارج از توان کارگران می‌باشد که منجر به حوادث بی‌شماری گردیده و حادثه اخیر در واقع تراژدی است و اين فقط کارفرمایان و مدیران ايران خودرو نيستند که کارگران را به چشم يک ابزار کار می‌نگرند. اين کل نظام سرمایه‌داری است که نگاه غيرانسانی به کارگران دارد.

کار مزدی در ذات خود چيزی نيست جز اينکه از جانب خریدار آن به نیروی کار کارگر به‌عنوان يک کالای سودآور نگریسته شود و در چنين نگاهی سرمایه‌دار تنها هدفش اين است که از اين نیروی زنده، بيشترين سود را نصیب خود نماید. حال اگر در پروسه کار و در حادثه‌ای، حیات اين نیروی زنده ارزش‌آفرین به مرگ انجامد، برای او مهم نيست. در جامعه‌ای که نرخ بيکاری به آمار نمی‌آید، تنها چيزی که فراوان و ارزان است نيروی کار کارگر می‌باشد در جامعه‌ای که دستگاه دولت آن، و قوای سرکوبگرش از لباس شخصی‌ها تا سردارانش، از قدرت خداوندگاری تا نخبه‌گان و اپوزیسیون درون حکومتی‌اش و… دست در دست هم دارند تا هستی اين انسان استثمار شده را به يغما ببرند، چه باک از مرگ آنان!

طبقه کارگر ايران امروزه روز چنان در سياه‌چال سرمایه‌داری افسار گسيخته و بی در و پيکری گرفتار شده است که علاوه بر تخریب هستی طعبيی‌اش حتی هستی انسانی ـ اجتماعی وی را نیز نابود می‌کند. بدون سرنگونی سوسیالیستی حاکميت سرمايه بر هستی انسان و بدون لغو کارمزدی نمی‌توان از اين سياه‌چال رهایی یافت.

همراه با درودهای رفیقانه به طبقه کارگر ایران، خود را شریک دردمندی خانواده‌های این کُشتگان نظام بهره‌کش سرمایه می‌دانیم و با اعلام همبستگی با کارگران ايران خودرو، جبران غم از دست دادن این عزیزان را در دگر کردن آن به آگاهی انقلابی برای برچيدن نظام سرمایه‌داری و بر قراری سوسياليسم می‌دانیم.

 

 

 

نابودباد نظام سرمایه‌داری

زنده باد همبستگی جهانی کارگران

برقرار باد سوسياليسم

 

 

 

کمیته فعالین کارگری ـ سوسیالیستی (فرانکفورت)

٢٠۱۱/٠۱/٢۶

 

بدنبال تونس مصر هم به خروش درآمد

27 ژانویه 2011

EGYPTIANS RISING UP !!! TAKE DOWN MUBARAK THE SATANIC PUPPET


یک جوان مقابل خودروی ضد شورش را می گیرد و مانع از شلیک فشار قوی آب به سوی تظاهرکنندگان می شود

تصاویر حسنی مبارک رییس جمهوری مصر را پایین می آورند

جهان | 23.01.2011 راهپیمایی سراسری به پایتخت تونس برای سرنگونی دولت موقت

23 ژانویه 2011

راهپیمایی سراسری به پایتخت تونس برای سرنگونی دولت موقت

با شعار سرنگونی دولت، نخستین گروه هزار نفره از راهپیمایان صبح یکشنبه وارد پایتخت تونس شدند. گروه‌های دیگر به سوی پایتخت در حرکت هستند. «کاروان آزادی» روز شنبه از شهرهای مختلف آغاز شده است. یمن نیز دستخوش ناآرامی است.

صدها نفر از معترضان به دولت موقت تونس روز شنبه (۲ بهمن / ۲۲ ژانویه) از مناطق مختلف فقیرنشین تونس به سوی پایتخت حرکت کردند و صبح یکشنبه به تونس، پایتخت، رسیدند. آنها در حالی که شعار «مردم آمده‌اند تا دولت را سرنگون کنند» را می‌دادند، به خیابان‌های پایتخت ریختند.

 

نقش کلیدی اتحادیه کارگری تونس

 

به گزارش خبرگزاری فرانسه، از میان این گروه حدود یک‌هزار نفره‌ که خود را «کاروان آزادی» می‌نامیدند، پیرمردی بنام محمد لیانی که پرچم تونس را در دست داشت، دولت موقت را «آخرین بقایای دیکتاتوری» نامید که باید برکنار شود. گروه «کاروان آزادی»، تشکلی است که پس از خروج رئیس جمهوری پیشین از کشور شکل گرفته است.

 

سازمانده‌ی این راهپیمایی اتحادیه‌ی سندیکاهای کارگری تونس (UGTT) است. این اتحادیه نقشی کلیدی در سازماندهی چندین تظاهرات‌ اعتراضی و سقوط دولت زین‌العابدین بن‌علی داشته است.

 

این اتحادیه نخست شرکت در دولت ائتلافی موقت به نخست‌وزیری محمد غنوشی را پذیرفت، ولی چندی بعد از این ائتلاف خارج شد. اتحادیه کارگری دولت موقت را متهم می‌کند، به طور عمده با عاملان و حزب دولت پیشین همکاری دارد.

 

محمد غنوشی بیش از ۱۱ سال است که مقام نخست‌وزیری در تونس را برعهده دارد. وی وعده برگزاری نخستین انتخابات دمکراتیک در تونس را داده است. اتحادیه اروپا و آمریکا مقامات مسئول تونس را فراخوانده‌اند، دست به اصلاحات گسترده‌ی دمکراتیک در کشور بزنند.

 

نطفه‌ی شورش موسوم به «انقلاب یاس» در مناطق مرکزی و فقیرنشین تونس شکل گرفت. راهپیمایی «کاروان آزادی» صبح شنبه از ۲۸۰ کیلومتری جنوب پایتخت در منطقه‌ی «منزل بوتین» به سوی تونس آغاز شد. در حین راهپیمایی مردم هر چه بیشتر به راهپیمایان پیوستند.

به گفته‌ی سازماندهندگان این راهپیمایی، «منزل بوتین» محل آغاز «انقلاب یاس» تونس است. در این محل برای نخستین مرتبه تظاهرکنندگان مورد اصابت گلوله‌های پلیس قرار گرفتند. شورش برخاسته از این منطقه به سراسر کشور سرایت کرد و بالاخره منجر به خروج حاکم دیکتاتور، زین‌العابدین بن‌علی، از کشور شد.

 

موج «انقلاب یاس» تونس به دیگر کشورهای عرب نیز سرایت کرده است. ناآرامی و اعتراض به شرایط حاکم بر کشورهای عربی، مردم کشورهای این منطقه، از جمله تاکنون مصر، اردن، الجزایر و یمن را به خیابان‌ها کشانده است. آنها خواهان تغییرات دمکراتیک هستند.

 

تظاهرات ضددولتی در یمن

Bildunterschrift: Großansicht des Bildes mit der Bildunterschrift:  حمایت یمنی‌ها از مردم تونس در برابر سفارت تونس در صنعاصدها نفر از جناح‌های مخالف دولت و دانشجویان در یمن روز شنبه (۲ بهمن / ۲۲ ژانویه) خواستار کناره‌گیری رئیس دولت این کشور، علی عبدالله صالح، شدند. آنها با تجمع در دانشگاه صنعا، پایتخت یمن، شعارهایی علیه رئیس دولت سر دادند که مدت ۳۲ سال است قدرت را در دست دارد.

 

به گزارش خبرگزاری آلمان، این نخستین تظاهرات اعتراضی علیه ۳۲ سال حکومت علی است. تاکنون کمتر کسی جرئت کرده بود به طور علنی علیه رئیس دولت دست به اعتراض بزند.

 

این تظاهرات علیه اصلاحاتی نیز بود که قرار است علی عبدالله صالح در قانون اساسی کشور وارد سازد. وی قصد دارد ریاست جمهوری خود را ابدی کند. تظاهرکنندگان که با گاز اشک‌آور پلیس روبرو بودند، شعار می‌دادند: «ای علی، برو آنجا که بن‌علی است.»

 

تونس به خروش در آمد

16 ژانویه 2011

این نمایش پرده‌ای نیاز به جاوااسکریپت دارد.

اکنون در تونس اين مقوله در ميان مردم شايع شده که «جسم نحيف يک جوان تونسي بزرگترين ديکتاتوري تاريخ را سر نگون کرد».
و سر انجام ملت تونس پس از فرار ديکتاتور سرود اراده زندگي شاعر ملي خود ابوالقاسم الشابي را که ترجمان مبارزات همه آزادگان جهان است در فضائي آزاد سر دادند.

خودسوزی این جوان تونسی که به مرگ وی منجر شد، باعث گردید دوستان و نزدیکان وی دست به اعتراض و تظاهرات بزنند.
برنا: «محمد البوعزیزی» 26 ساله که به رغم داشتن مدرک تحصیلی، ناگزیر از راه دستفروشی کسب درآمد می کرد، حدود یک ماه پیش در شهر «سیدی بوزید» دست به خودسوزی زد.
خودسوزی این جوان تونسی که به مرگ وی منجر شد، باعث گردید دوستان و نزدیکان وی دست به اعتراض و تظاهرات بزنند. اعتراض و تظاهرات آنان هم به درگیری با نیروهای پلیس و ضد شورش و کشته شدن تعدادی دیگر منجر شد. این درگیری ها همین طور ادامه یافت و حدود یک ماه به طول انجامید.
این اعتراضات در نهایت به سقوط دولت تونس و فرار «زین العابدین بن علی» رئیس جمهور این کشور منجر شد

فيلم کوتاهی از مراسم آتش بازی سال نو ميلادی 2011 در شهر فرانکفورت

2 ژانویه 2011